Her yıl Temmuz ayının son günlerinde eşim ve bende komik bir telaş olur… Çünkü Ağustos geliyordur ve Ağustos demek bizim için evlilik yıldönümümüz gelmiş demektir

Evlilik yıldönümü demek ise mutlaka bir vukuat vardır demektir…

Bu güne kadar ki hiçbir yıldönümümüz vukuatsız geçmedi desem inanır mısınız. Vukuat dediysem sakın yanlış anlamayın kötü anlamda değil başımıza gelecek en saçma sapan şeyler her yıl evlilik yıldönümümüzde yaşanır da ondan…

Biz 6 Ağustosta evlendik… Üstelik Antalya`da… Ve Antalya`nın nem oranının ve sıcağının en tavan yaptığı günde… Ama çok mutluyduk. Ve de çok rahat…

İkimizde Antalya dışından gelmiştik. Orada çok kalabalık bir çevremiz yoktu. Davetimiz için ailelerimiz ve çok yakın dostlarımız İzmir ve İstanbul`dan gelmişti. Kendimizi kasmamızı ve heyecan yapmamızı gerektiren hiçbir misafirimiz yoktu yani. Her şey kendi eğlenmemiz, huzurumuz ve keyif almamız üzerine kuruluydu.

Yemekten pastamıza hep kendi damak zevkimize göre seçmiştik. Dekorasyonu bile ( İzmir`de organizasyon şirketim olduğu için ) Antalya`da iş yaptırdığım bir dost firmayla kendim çözdüm.  

E bütün her şeyi akışına ve ehil ellere bırakınca ve stres yapmayınca düğün öncesi bize bol bol zaman kaldı… Bizde İstanbul ve İzmir`den gelen dostlarımızla düğüne birkaç saat kala bile güneşlenip deniz keyfi yaptık. Öyle ki ben denizden çıktım koşa koşa kuaföre zor attım kendimi… Hatta Divan Talya Oteli personeli o güne kadar gördükleri en rahat ve keyifli gelin ve damat olduğumuzu belirttiler bize.

Tabi ki düğün bu, illaki bazı saçmalıklar yaşanır bizde de yaşandı ama şimdi yazarsam dedikoduya girer ben başka zaman anlatırım sizlere Şimdi konumuza dönelim hemen…

Neyse evlendik ilk evlilik yıldönümümde oğlumuz kucağımızdaydı .( Balayı hediyesi ) Onu bırakacağımız kimseler olmadığı için onunda katılacağı bana sürpriz olacak bir yemek programı yapmıştı eşim.

O günü hiç unutmuyorum. Eşim eve geldi ben bütün gün uyumayan ve gaz sancısı çeken oğlumla uğraşmaktan yorgunluktan baygınlık geçirmiş bir haldeydim. Ama evlilik yıldönümüydü ya olsun iyi olmalıydım. Hemen oğlumu babaya sepetledim ve hazırlandım sonra eşim giyindi. Biz tam oğlanı da giydirelim de çıkalım derken aaaa bir baktık bizim paşa homur homur uyuyor. Hadi gerisin geri tüm planları ve programları iptal ederek ev modumuza büründük hemen. Yıldönümümüzü eve sipariş ettiğimiz Pizza ile kutladık… Oğlumuza bakıp şükrettik ve iyi ki evlendik dedik…

İkinci yıl bir önceki yılın acısını çıkarmak üzere programlanarak hazırlık yaptık. Gene rezervasyon v.s. yaptık. Ancak çok eski bir arkadaşımız Amerika`dan geldi ve bize sürpriz yaptı… Bizde kalmak için gelmiş... O gece yol yorgunuydu ve tüm programları iptal ettik. Ama şükrettik iyi ki evliydik ki bak arkadaşımızı kendi yuvamızda ağırlayabiliyorduk.

Sonraki yıl bir başka bir şey çıktı. Geçen yıl en başka büyük bir bomba yaşadık. Ama hep şükrettik. İyi ki evliydik, iyi ki birbirimizi seviyorduk ve iyi ki her yıl evlilik yıldönümümüzde bizimle büyüyen bir oğlumuz vardı.

İşte şimdi gene Ağustos geliyor. Bakalım bu sefer ne yaşayacağız?

Ben tüm organizasyon ruhumla bu yılki evlilik yıldönümüm için planlar yapmaya başladım bile. A ve B planları hazırlıyorum bu sefer. Eğer birinci plan olmazsa alternatif şunu yapalım diye.

Ama eşim ve ben artık şuna inanıyoruz. Evlilik yıldönümü kutlaması için klişeleşmiş şeyleri yapmak önemli değil. Önemli olan evli olduğumuz, çocuğumuzun olduğu ve birbirimizi sevdiğimiz için şükretmemiz gerektiği.  

Zaten evlilik yıldönümünü kutlamanın anlamı sevgiyle birbirini kırmadan ve içini acıtmadan, üzmeden mutlu bir şekilde bir yılı daha beraberce bitirmek değil mi ki?

Şükretmek için bunca sebep varken gidilmemiş bir restaurant`a, alınmamış bir çiçeğe, hediyeye takılmanın anlamı var mı ki?

Yaşadığımız tüm bu aksiliklerde biz birbirimizi seviyorduk… Tüm bu aksiliklere rağmen mutluyduk… Ve iyi ki evliydik… Bence her şey bu ayrıntıda saklı.

Hepimiz için yaşamımız boyunca evlilik hayatımızın balayı tadında geçmesi dileğiyle…