“Anne beni çılgırtıyorsuuuun” dedi ağzını yaya yaya. O sırada ağzına makarna sokmaya çalışıyordum O babasına bir şey anlatırken.

“Çıldırtmak” kelime anlamına uygun bir ortam mıydı? Belki.

Lafla dolu bir ağızda o an makarnanın işi ne, di mi?

Peki ben hazmedebildim mi bu boydan büyük cümleyi? Cık! Edemedim ne yalan söyleyeyim…

Demek ki 3 yaşında başlarmış anneler çocuklarını deli etmeye. Ne zaman biter, bilinmez. 
Benim yaş 33. Ve halen deli olduğuma göre anneme zaman zaman, daha da epey yolum var gibi…

Benim annem halen fanila kontrolü yapar mesela. Pekmez içirmeye çalışır bana kaşık kaşık. Yok halen bitmedi pekmezin gizli gücüne olan sonsuz inanç, annemlerin evinde. “Kansızsın evladım, içmen lazım” standart cümledir mesela, azıcık halsiz görsün beni, direk cepten çıkar, hazırdır yeri söylenmek için. Sebze yemezsem kızar. Düşünebiliyor musunuz, eşek kadarım ama halen annem evde fast food torbası görecek diye huzursuz olurum.

Ben üşürsün evladım gerekçesini duya duya ergenliğe kadar kış mevsiminde kot giyememiş, çeşitli tonlarda kırmızı fitilli kadife pantolon giydirilmiş bir çocuğum. Hem de kalın fitilli. En beteridir o kadifeler. Bota sığmaz, ne içine sokabilirsin, ne dışına. Öyle bi büzülür paçaların. Dünyanın en şapşirik görüntüsüdür. Ergensin, düşünsenize, yok ama neme lazım, üşümemek daha mühim. Varsın sığmasın paçalar, kalsın pantolon düdük gibi…

Sabah asla banyo yapılmazdı bizim evde, kafanı üşütürdün alimallah. Çocuk kafayı üşütmüş o sırada, kime ne?

Çorapsız, hele hele terliksiz gezilmezdi asla. Eve kola alınmaz, saça jöle, ele oje sürülmezdi Çocuklar kahve içmezdi, çay pek bir istisnai müsaadeyi hak ederdi. Pekmez içerdi işte çocuklar. Pekmez içerdi ki, kan yapsındı.

Şimdi bu saydıklarıma uzun süre tepişmiş olsam da, sayısını bilmediğim kere annem beni çıldırtmış olsa da, düşünüyorum da, evet ya çocuk kola içmez, oje sürmez, sabah okula giderken banyo yapmaz… Ama fitilli kadife pantolon konusunda müsamaha gösterebilirim bak. Belki daha az “çılgırt”tığımı düşünür Defdef, kim bilir?

Neyse ben bi koşu gideyim de, evdeki pizza kutularını imha edeyim yazımı bitirince. Annem gelirse sabah kızı görmeye, rastlamasın şimdi. Bi pekmez vaazı mı? Yok, ben almayayım!