Ilık bir küvet?
Üzerine soğuk bir portakal suyu?
Gazete keyfi?

Tabi ki hepsi!

Çiziyorum bu Pazar ben hepsinin üzerini. Çünkü tek istediğim şu üzerimdeki “DERS” stresinin bitmesi.

Ne dersi yahu?

En son sınavlara çalışalı 11 sene olmuş. “11 yılda sınav stresi unutulmaz mı?” demeyin. Unutulmazmış…

O yüzden halen rüyamda tek ders sınavına girip de kan ter içinde uyandığımı görüşlerim. Geçen koca 11 yıla rağmen…

Çarşamba günü bir seminer vereceğim ve bu Pazar ilk kez defter, kitap, post itler, klasörler, örnek kararlar ile masa başında “zorunlu” bir oturma yaşıyorum.

Ev hanesi sinemaya gitti ve ben yine 20’li yaşlarımın başında hissedip kendimi, abuk sabuk bahaneler üretip, oturduğum sandalyeden kalkıyor, kahve yapıyorum.

Kahvem bitiyor, susuyorum.

Su içiyor, ah bir kola olsaydı diyor, marketi arıyorum.

Anlamadığım bir cümle karşıma çıktığında aniden acıktığımı fark edip, amaçsızca buzdolabının içini seyrederken buluyorum kendimi.

Beyazlarla renklileri ayırıyor, çok lazımmış gibi iki arada bir derece makineye çamaşır atıyorum.

Sanki günün en önemli gündem maddesi buymuş gibi…

Bir ara cilt bakımı bile yaptım yalan yok. Buna bahanem neydi acaba?

Eskiden de böyleydi zaten. Çok net hatırlarım sınav dönemlerinde kovaya köpüklü su yapıp duvarları silmek istediğimi. Odamı bile toplamaktan acizken…

Tamam bir güncük bile olsa kapı, telefon çalmadan çıt sessizliğinde evde yalnız kalmaya dair evrene binlerce sinyal göndermişimdir bugüne kadar ama tutacak gün bugün müydü?

Sıkılıyorum alenen.

Bir ses olsun, Defne gelsin, tepeme çıksın, notlarıma mors alfabesini karalasın istiyorum.

Düşünüyorum da, yüzlerce sınav verdim ben. Okuldan sonra bile onlarca sınav.

Evimde, evliliğimde, işimde, üzerime aldığım yüzlerce dosyada, davada, dostluklarımda, gidişlerimde, kalışlarımda, kızımda, anneliğimde… E şimdi bu neyin sıkıntısı?

Farkında olalım olmayalım, girdiğimiz her sınav karın ağrısı mı vermek zorundadır? Ve o karın ağrısı o sınav bitene kadar illa o yeri mesken tutup gitmemeye yemin mi etmiştir?

Sakin ol diyorum kendime. Çarşamba gelecek ve bitecek. Bu da 101. sınavın olur işte.
Ya da 102.

“Ailen yanında olmadan evde karın ağrısıyla nasıl bir Pazar biter?”e dair verdiğin sınavdan bir sonraki…