Bundan beş yıl sonra nerede olacağım? Peki siz? Siz nerede olacaksınız?

Planlıyor musunuz bunu?

Düşününce depresyona giriyor musunuz yoksa iyi mi keyfiniz; zaten yaşıyorsunuz bir şekilde işte diye?

Ben düşünüyorum beş yıl sonrasını açıkçası…

Bundan beş yıl önce de bugünü düşünüyordum.

Belki iyi, belki kötü bir alışkanlık bu…

Beş yıl sonrası için notlar alıyorum hayallerime dair…

Evet, doğru… Hala hayaller kuruyorum.

Eğer hayal kurmazsam ileride bir gün “hayallerim gerçek oldu” diyebilmek için kuruyorum bu hayallerimin çoğunu…

Beş yıl öncekilerin bir kısmını gerçekleştirebilmek güzeldi çünkü ve bunun tarif edilemez bir müptela etme özelliği var.

Planlar yapıyorum.

Listeler çıkarıyorum önüme; uzun uzun, renk renk…

Beş yıl sonra dönüp bakacağım; kaçını gerçekleştirebildim, hangilerini yeni bir listeye aktarmak gerek, hangilerinden vazgeçmem gerek diye…

Beş yıl... Yani 260 hafta, 1825 gün, 2.333.000 dakika demek!

Kristof Kolomb beş yıl içinde keşfetti yepyeni dünyaları mesela… Bahamalar, Küba, Kuzey ve Güney Amerika!

Michalengelo; beş yıldan az bir zaman içinde bitirdi Sistine Şapel`i…

Shakespeare; Hamlet, Othello, King Lear, Macbeth ve beş farklı unutulmaz eserini, beş yıldan az bir zaman içinde yazdı…

İnanılmaz değil mi? Aklım yerinden uçuyor böyle düşününce…

Bunca zaman içinde gerçekleştirecek bir şeylerim olmalı benim de diyorum…

Hayallerim, planlarım, listelerim olmalı…

Beş yıl sonra bu listelere geri dönme süreci bana acı da verebilir, mutlu da edebilir belki… Her şeye hazırlamalıyım kendimi…

Ama sonuç hayal kırıklığı bile olsa; bu, hiç hayalsiz yaşamaktan daha iyi gene de…